समावेशी शिक्षा II: दिव्यांगता वर्गीकरण, समावेशी कक्षाओं का नियोजन-प्रबंध, तथा बाधाएँ, सुविधाकारी व शोध प्रवृत्तियाँ

अंतिम अध्याय समावेशी शिक्षा को उसकी सर्वाधिक अनुप्रयुक्त सामग्री से पूर्ण करता: अशक्तता/दिव्यांगता/विकलांगता का ICF मॉडल, भारत के 2016 अधिनियम अधीन दिव्यांगता श्रेणियाँ, समावेशन के मॉडल, पहचान-मूल्यांकन विधियाँ, समावेशी कक्षाओं का नियोजन व सहायक प्रौद्योगिकी, अभिभावक-व्यावसायिक साझेदारी, तथा पाठ्यक्रम बंद करने वाली बाधाएँ, वर्तमान स्थिति व शोध प्रवृत्तियाँ। पेपर पूछता ICF मॉडल वर्णित दशा हेतु कौन शब्द नामित करता, 2016 अधिनियम की दिव्यांगता श्रेणियाँ व आरक्षण-आँकड़े क्या, व वर्णित बाधा किस बाधा-प्रकार की; हर वर्गीकरण अपने परिभाषित भेद सहित।

1. अशक्तता, दिव्यांगता व विकलांगता: ICF मॉडल व दिव्यांगता श्रेणियाँ

ICF (प्रकार्यण, दिव्यांगता व स्वास्थ्य का अंतर्राष्ट्रीय वर्गीकरण, WHO) मॉडल के तीन स्तर
शब्दअर्थ
अशक्तताशारीरिक कार्य/संरचना में समस्या — जैविक, अंग-स्तर पर हानि/असामान्यता (क्षतिग्रस्त दृष्टि-तंत्रिका, कटा अंग) — ICF का पुराने शब्द का प्रतिस्थापन विशुद्ध चिकित्सीय न्यूनता-लेबल से कार्यात्मक वर्णन की ओर बदलाव दर्शाता
क्रिया-सीमा (पुराना शब्द: दिव्यांगता)कार्य/क्रिया निष्पादित करने में व्यक्ति को हो सकने वाली कठिनाई (चलने में कठिनाई, पढ़ने में कठिनाई) — व्यक्ति के अपने कार्यण-स्तर पर अशक्तता का प्रभाव
सहभागिता-प्रतिबंध (पुराना शब्द: विकलांगता)व्यक्ति द्वारा वास्तविक-जीवन स्थितियों में सहभागिता में अनुभूत समस्या, अशक्तता/सीमा व चारों ओर के सामाजिक-भौतिक पर्यावरण की अंतःक्रिया से उत्पन्न — वही बाधा पर्यावरण कितना सुलभ इस पर निर्भर बहुत भिन्न सहभागिता-प्रतिबंध उत्पन्न कर सकती, यह ICF की केंद्रीय अंतर्दृष्टि व पिछले अध्याय के सामाजिक मॉडल की प्रत्यक्ष जड़
🧠 समान अशक्तता, पर्यावरण अनुसार भिन्न विकलांगता
व्हीलचेयर-प्रयोक्ता की समान अशक्तता (निचले अंगों की कार्य-हानि) भवन में रैंप हो या न हो, व दोनों भवनों में समान क्रिया-सीमा (चलने में कठिनाई)। पर रैंप-युक्त, सुलभ विद्यालय में वह न्यून-से-नगण्य सहभागिता-प्रतिबंध अनुभवती — हर कक्षा में उपस्थित — जबकि केवल सीढ़ियों वाले विद्यालय में गंभीर सहभागिता-प्रतिबंध अनुभवती, ऊपरी तल तक बिल्कुल न पहुँच पाती। अशक्तता नहीं बदली; पर्यावरण बदला — यही ठीक ICF का बिंदु व ठीक यही कारण पुराने, संकीर्ण अर्थ में 'दिव्यांगता' अब व्यक्ति व पर्यावरण से संयुक्त रूप से उत्पन्न समझी जाती, अकेले व्यक्ति में स्थित नहीं।

भारत का दिव्यांग व्यक्तियों के अधिकार अधिनियम, 2016 (जिसने UNCRPD अनुपालन हेतु 1995 अधिनियम का स्थान लिया, अध्याय 18) मान्यता प्राप्त दिव्यांगता श्रेणियाँ 7 से 21 तक विस्तारित कीं, व्यापक रूप से समूहित: शारीरिक दिव्यांगता (गतिशीलता दिव्यांगता, प्रमस्तिष्क घात, कुष्ठ-मुक्त व्यक्ति, बौनापन, अम्ल-हमला पीड़ित, मांसपेशी क्षय सहित), दृष्टि-बाधा (अंधता, निम्न दृष्टि), श्रवण-बाधा (बधिर, अल्प-श्रवण), वाक्-भाषा दिव्यांगता, बौद्धिक दिव्यांगता (विशिष्ट अधिगम अक्षमता, स्वलीनता स्पेक्ट्रम विकार), मानसिक बीमारी/मनोसामाजिक दिव्यांगता, व सतत तंत्रिका-संबंधी स्थितियों या रक्त-विकारों से दिव्यांगता (बहु-काठिन्य, पार्किंसन रोग, हीमोफ़ीलिया, थैलेसीमिया, सिकल-सेल रोग), बहु-दिव्यांगता व बधिर-अंधता सहित। अधिनियम बेंचमार्क दिव्यांगता (निर्दिष्ट दिव्यांगता का न्यूनतम 40% रखने वाले परिभाषित) रखने वाले व्यक्तियों हेतु सरकार-वित्तपोषित उच्च शिक्षा संस्थाओं व सरकारी नौकरियों में न्यूनतम 4% सीटें आरक्षित।

2. समावेशन के मॉडल, पहचान, तथा समावेशी कक्षाओं का नियोजन व प्रबंध

  • विद्यालय की तत्परता व समावेशन के मॉडल — पूर्ण समावेशन (सब अधिगमकर्ता पूर्णकालिक सामान्य कक्षा में, समर्थन उन तक लाया), संसाधन-कक्ष मॉडल (अधिगमकर्ता अधिकांश दिन मुख्यधारा कक्षा में पर विशिष्ट विशेषज्ञ समर्थन हेतु संसाधन-कक्ष जाता), व सह-शिक्षण/सहयोगात्मक शिक्षण (सामान्य शिक्षक व विशेष शिक्षक एक साथ वही मुख्यधारा कक्षा पढ़ाते, सब अधिगमकर्ताओं का उत्तरदायित्व साझा, श्रेणी से बाँटते नहीं)।
  • समावेशन हेतु विविध अधिगमकर्ताओं की पहचान — शिक्षक-अवलोकन व निर्देशन, विकासात्मक-शैक्षणिक जाँच, व संकेत हो तो, विशिष्ट दिव्यांगता श्रेणी व गंभीरता पुष्ट करने हेतु योग्य व्यावसायिकों (मनोवैज्ञानिक, विशेष शिक्षक) से औपचारिक आकलन मिलाती बहु-चरण प्रक्रिया, न्यून-पहचान (वास्तविक आवश्यकता अपूर्ण) व अति-पहचान (सामान्य भिन्नता को रोग मानना) दोनों से बचाव।
  • शैक्षिक मूल्यांकन विधियाँ, तकनीकें व उपकरण — इकाई 6 के मानकीकृत, अनौपचारिक व अवलोकनात्मक उपकरण (रेटिंग स्केल, उपलब्धि-अभिक्षमता परीक्षण, संरचित अवलोकन, साक्षात्कार) नियोजन-प्रयोजन हेतु अधिगमकर्ता की शक्तियाँ-आवश्यकताएँ पहचानने विशेष रूप से लागू, सामान्य शोध-विधि इकाई में न आवरित दिव्यांगता-विशिष्ट आकलन (विकासात्मक जाँच उपकरण, प्रकार्यात्मक व्यवहार आकलन) सहित।
समावेशी कक्षा नियोजन-प्रबंध हेतु अवसंरचना, मानव संसाधन व अनुदेशनात्मक प्रथाएँ
आयामनियोजन क्या समेटता
अवसंरचनाभौतिक सुगम्यता (रैंप, सुगम्य शौचालय, उपयुक्त डेस्क-ऊँचाई), संवेदी विचार (श्रवण-बाधित हेतु ध्वनिकी, दृष्टि-बाधित हेतु प्रकाश-कंट्रास्ट), व भौतिक अभिन्यास में सुरक्षा
मानव संसाधनपर्याप्त शिक्षक-छात्र अनुपात, विशेष शिक्षकों-संसाधन शिक्षकों की उपलब्धता, आवश्यकता हो तो प्रशिक्षित छाया/समर्थन कर्मी, व सामान्य शिक्षण-स्टाफ़ हेतु समावेशी शिक्षण-शास्त्र में सतत इन-सेवा प्रशिक्षण (इकाई 4)
अनुदेशनात्मक प्रथाएँप्रस्तुतीकरण, संलग्नता व अभिव्यक्ति के बहु साधन वाली सार्वभौमिक अधिगम अभिकल्प शैली; वैयक्तिक आवश्यकता से सामग्री-गति मिलाता विभेदित अनुदेशन (बड़े पैमाने पर लागू इकाई 3 का वैयक्तिक-भेद तर्क); सहकर्मी-समर्थन संरचनाएँ व सहकारी अधिगम
  • पाठ्यक्रम व पाठ्यक्रमात्मक अनुकूलन — समायोजन (समान सामग्री, भिन्न पहुँच-विधि — ब्रेल पाठ्यपुस्तक, विस्तारित समय) से संशोधन (उस अधिगमकर्ता हेतु वास्तव में बदली सामग्री/निष्पादन-अपेक्षा जिसकी दिव्यांगता मानक अपेक्षा को अनुपयुक्त बनाती) तक स्पेक्ट्रम में समायोजन, इकाई 5 की पाठ्यक्रम-परिवर्तन शब्दावली व्यक्तिगत अधिगमकर्ता स्तर पर लागू, पूरी संस्था पर नहीं।
  • सहायक व अनुकूली प्रौद्योगिकी — उत्पाद श्रेणी (सहायक उपकरण-यंत्र: व्हीलचेयर, श्रवण यंत्र, स्क्रीन-रीडर, संचार-बोर्ड) व प्रक्रिया श्रेणी (वैयक्तिकृत शिक्षा योजना, IEP — अधिगमकर्ता के लक्ष्य, आवश्यक सेवाएँ व मूल्यांकन-विधि निर्दिष्ट करने वाला औपचारिक, वैयक्तिकृत दस्तावेज़ — व उपचारात्मक शिक्षण, अभी न निपुण कौशल का संरचित, व्यवस्थित पुनः-शिक्षण)।
  • अभिभावक-व्यावसायिक साझेदारी — अभिभावक बालक के इतिहास, शक्तियों व वरीयताओं का घनिष्ठ ज्ञान देते जो अकेला कोई आकलन नहीं पकड़ता; सहकर्मी समावेशन को सामाजिक रूप से प्रतिरूपित-समर्थित करते; व्यावसायिक (शिक्षक, चिकित्सक, इकाई 3 के परामर्शदाता) विशेषज्ञता देते; विद्यालय तीनों समन्वित करता, व यह साझेदारी प्रायः स्वयं IEP प्रक्रिया से औपचारिक, जहाँ अभिभावकों को सामान्यतः निर्णयों में सहभागिता का वैधिक अधिकार।

3. बाधाएँ व सुविधाकारी, तथा भारत में समावेशी शिक्षा की वर्तमान स्थिति

समावेशी शिक्षा की बाधाओं के प्रकार
बाधा प्रकारउदाहरण
अभिवृत्तिपरक बाधाएँशिक्षकों/सहकर्मियों की न्यून अपेक्षाएँ, कलंक, रूढ़िबद्धता, या मुख्यधारा कक्षा में दिव्यांग बालक की उपस्थिति का प्रत्यक्ष प्रतिरोध — प्रायः बदलने में सबसे गहरी व धीमी बाधा, भौतिक-नीतिगत बाधाएँ हटने बाद भी बनी रह सकती
सामाजिक बाधाएँसहकर्मी मित्रता-समूहों से बहिष्करण, धौंस-जमाना, या मुख्यधारा शिक्षा खोजने के बजाय दिव्यांग सदस्य को छिपाने/पृथक करने का परिवार का अपना सामाजिक दबाव
शैक्षिक बाधाएँअनम्य, एकसमान पाठ्यक्रम-आकलन, समावेशी शिक्षण-शास्त्र में अप्रशिक्षित शिक्षक, संसाधन-शिक्षक अभाव, व विभेदित गति समायोजित न करने वाले कठोर प्रोन्नति-मानदंड
🧠 वर्णित बाधा को उसके प्रकार अनुसार छाँटें
'शिक्षक मान लेते बालिका सफल नहीं हो सकती व कक्षा में उससे प्रश्न पूछना बंद कर देते' → अभिवृत्तिपरक। 'सहपाठी अवकाश में समूह-खेलों से बालक को बाहर रखते' → सामाजिक। 'विद्यालय में रैंप नहीं व परीक्षा में विस्तारित समय-प्रावधान नहीं' → शैक्षिक (व, ICF से देखें तो, पिछले अध्याय का सामाजिक मॉडल सीधे नामित करने वाली पर्यावरणीय/अवसंरचनात्मक बाधा)। सुविधाकारी बस हर एक का दर्पण-प्रतिबिंब: शिक्षक-प्रशिक्षण व जागरूकता अभियान अभिवृत्तिपरक बाधाएँ संबोधित करते; सहकर्मी-संवेदीकरण व बडी-कार्यक्रम सामाजिक बाधाएँ; सार्वभौमिक अभिकल्प, सुगम्य अवसंरचना, संसाधन-समर्थन व लचीला आकलन शैक्षिक बाधाएँ संबोधित करते।

भारत में समावेशी शिक्षा की वर्तमान स्थिति महत्वपूर्ण नीति-वैधिक प्रगति (एनपीई 1986 से 2016 अधिनियम तक पूर्ण शृंखला, अध्याय 18) की जो एकसमान ज़मीनी कार्यान्वयन से काफ़ी आगे चल रही: शहरी, बेहतर-संसाधित विद्यालय ग्रामीण/कम-संसाधित से चिह्नित रूप से अधिक वास्तविक समावेशन दिखाते; प्रशिक्षित विशेष शिक्षक समर्थन-आवश्यक पहचाने अधिगमकर्ताओं की संख्या के सापेक्ष कम आपूर्ति में; व शिक्षक-अभिवृत्ति व तत्परता, बढ़ते पूर्व-सेवा-इन-सेवा ध्यान (इकाई 4) के बावजूद, तंत्र भर असमान बनी रहती। इस स्थिति भर फैले नैतिक मुद्दों में पहचान-स्थापन निर्णयों में वास्तविक सूचित अभिभावक-सहमति सुनिश्चित करना, दिव्यांगता-स्थिति व आकलन-अभिलेखों संबंधी अधिगमकर्ता-निजता रक्षा, व मुख्यधारा-समावेशन के दिव्यांग अधिगमकर्ता के अधिकार को उन कुछ मामलों के विरुद्ध संतुलित करना जहाँ विशिष्ट, गहन विशेष व्यवस्था वास्तव में सीमित अवधि हेतु बालक को बेहतर सेवा दे सकती — वह तनाव जिसे पिछले अध्याय का 'न्यूनतम प्रतिबंधक पर्यावरण, न्यूनतम आवश्यक समय हेतु' सिद्धांत किसी दिशा में सर्वव्यापी नियम से नहीं, मामला-दर-मामला हल करने हेतु।

मुख्य बिंदु

  • ICF मॉडल (WHO) अशक्तता (शरीर-स्तर), क्रिया-सीमा (व्यक्तिगत कार्यण) व सहभागिता-प्रतिबंध (अशक्तता व पर्यावरण की अंतःक्रिया से उत्पन्न) पृथक करता — पर्यावरण-सुगम्यता अनुसार समान अशक्तता बहुत भिन्न सहभागिता-प्रतिबंध उत्पन्न कर सकती।
  • भारत का 2016 अधिनियम 21 दिव्यांगता श्रेणियाँ मान्यता देता (1995 अधिनियम अधीन 7 से बढ़कर) व बेंचमार्क दिव्यांगता (विनिर्दिष्ट दिव्यांगता का न्यूनतम 40%) वाले व्यक्तियों हेतु सरकार-वित्तपोषित उच्च-शिक्षा सीटों व नौकरियों में न्यूनतम 4% आरक्षित करता।
  • समावेशी कक्षाएँ पूर्ण समावेशन, संसाधन-कक्ष या सह-शिक्षण मॉडल, सावधान पहचान-मूल्यांकन, अवसंरचना-मानव संसाधन-अनुदेशनात्मक नियोजन, पाठ्यक्रमात्मक समायोजन/संशोधन, उत्पाद (सहायक उपकरण) व प्रक्रिया (IEP, उपचारात्मक शिक्षण) सहायक प्रौद्योगिकी, व अभिभावक-व्यावसायिक-सहकर्मी-विद्यालय साझेदारी से नियोजित।
  • अभिवृत्तिपरक, सामाजिक व शैक्षिक बाधाओं के प्रत्येक का दर्पण-सुविधाकारी; भारत की वर्तमान स्थिति सुदृढ़ नीति पर असमान कार्यान्वयन दिखाती, व शोध प्रवृत्तियाँ कार्यान्वयन-अंतराल अध्ययन, शिक्षक-अभिवृत्ति/आत्म-प्रभाविता शोध, प्रकरण-अध्ययन/नृजातिविज्ञान व समावेशन-में-प्रौद्योगिकी शोध से चलतीं — पाठ्यक्रम साक्ष्य पर बंद करते, नीति-सारांश पर नहीं।

अभ्यास प्रश्न (8)

उत्तर खोलने से पहले प्रत्येक प्रश्न हल करें। हर व्याख्या सही विकल्प के साथ लुभावना गलत विकल्प भी बताती है, क्योंकि अंक वहीं जाते हैं।

  1. ICF मॉडल में अशक्तता व चारों ओर के पर्यावरण की अंतःक्रिया से उत्पन्न, व्यक्ति द्वारा वास्तविक-जीवन सहभागिता में अनुभूत समस्या कहलाती है:

    1. अशक्तता
    2. क्रिया-सीमा
    3. सहभागिता-प्रतिबंध
    4. बेंचमार्क दिव्यांगता
    उत्तर देखें

    उत्तर: C — सहभागिता-प्रतिबंध

    सहभागिता-प्रतिबंध अशक्तता/सीमा व पर्यावरण की अंतःक्रिया से उत्पन्न। अशक्तता अकेली शरीर-स्तरीय समस्या; क्रिया-सीमा व्यक्ति की अपनी कार्य-स्तरीय कठिनाई; बेंचमार्क दिव्यांगता भारत के 2016 अधिनियम अधीन वैधिक सीमा (न्यूनतम 40%), ICF शब्द नहीं।
  2. भारत के दिव्यांग व्यक्तियों के अधिकार अधिनियम, 2016 ने मान्यता प्राप्त दिव्यांगता श्रेणियों की संख्या (1995 अधिनियम अधीन 7 से) बढ़ाकर कितनी कर दी?

    1. 12
    2. 21
    3. 30
    4. 15
    उत्तर देखें

    उत्तर: B — 21

    2016 अधिनियम 21 श्रेणियाँ मान्यता देता, 1995 अधिनियम की 7 से बढ़कर, UNCRPD से घरेलू क़ानून संरेखित करने का भाग।
  3. भारत के दिव्यांग व्यक्तियों के अधिकार अधिनियम, 2016 अधीन सरकार-वित्तपोषित उच्च शिक्षा संस्थाओं में बेंचमार्क दिव्यांगता वाले व्यक्तियों हेतु न्यूनतम कितना सीट-अंश आरक्षित है?

    1. 2%
    2. 4%
    3. 7.5%
    4. 10%
    उत्तर देखें

    उत्तर: B — 4%

    बेंचमार्क दिव्यांगता (विनिर्दिष्ट दिव्यांगता का न्यूनतम 40%) वाले व्यक्तियों हेतु न्यूनतम 4% आरक्षित। शेष आँकड़े इस अध्याय में अनामित भिन्न आरक्षण-योजनाओं के।
  4. दिव्यांग अधिगमकर्ता के लक्ष्य, आवश्यक सेवाएँ व मूल्यांकन-विधि निर्दिष्ट करने वाला, अभिभावकों को सामान्यतः जिसके निर्णयों में सहभागिता का वैधिक अधिकार, औपचारिक, वैयक्तिकृत दस्तावेज़ कहलाता है:

    1. रेटिंग स्केल
    2. वैयक्तिकृत शिक्षा योजना (IEP)
    3. SWOT विश्लेषण
    4. पोर्टफ़ोलियो
    उत्तर देखें

    उत्तर: B — वैयक्तिकृत शिक्षा योजना (IEP)

    IEP यह औपचारिक अभिभावक-सहभागिता अधिकार सहित प्रक्रिया-श्रेणी सहायक-प्रौद्योगिकी उपकरण। रेटिंग स्केल सामान्य आकलन उपकरण (इकाई 6); SWOT कार्यनीतिक-नियोजन उपकरण (इकाई 9); पोर्टफ़ोलियो वृद्धि-दस्तावेज़ीकरण आकलन-संग्रह (इकाई 7), कोई भी यह विशेष रूप से वैधिक रूप से आधारित वैयक्तिकृत दस्तावेज़ नहीं।
  5. जहाँ शिक्षक दिव्यांग अधिगमकर्ता से निम्न अपेक्षाएँ रखते व कक्षा में उससे प्रश्न पूछना बंद कर देते, वह कक्षा-बाधा सर्वोत्तम किस रूप में वर्गीकृत है?

    1. शैक्षिक बाधा
    2. सामाजिक बाधा
    3. अभिवृत्तिपरक बाधा
    4. अवसंरचनात्मक बाधा
    उत्तर देखें

    उत्तर: C — अभिवृत्तिपरक बाधा

    न्यून अपेक्षाएँ व कलंक अभिवृत्तिपरक बाधाएँ, प्रायः बदलने में सबसे गहरी। शैक्षिक बाधाएँ पाठ्यक्रम/आकलन-कठोरता से; सामाजिक बाधाएँ सहकर्मी-बहिष्करण से; अवसंरचनात्मक बाधाएँ भौतिक पर्यावरण से।
  6. जिस समावेशन मॉडल में सामान्य शिक्षक व विशेष शिक्षक एक साथ वही मुख्यधारा कक्षा पढ़ाते, सब अधिगमकर्ताओं का उत्तरदायित्व साझा करते, कहलाता है:

    1. संसाधन-कक्ष मॉडल
    2. सह-शिक्षण/सहयोगात्मक शिक्षण
    3. विशेष शिक्षा
    4. एकीकरण
    उत्तर देखें

    उत्तर: B — सह-शिक्षण/सहयोगात्मक शिक्षण

    सह-शिक्षण सामान्य व विशेष शिक्षक को एक ही कक्षा में जोड़ता। संसाधन-कक्ष मॉडल में अधिगमकर्ता विशिष्ट समर्थन हेतु मुख्यधारा कक्षा छोड़ता; विशेष शिक्षा पूर्णतः पृथक करती; एकीकरण अधिगमकर्ता को इस साझा, अनुकूलित शिक्षण-संरचना बिना मुख्यधारा में रखता।
  7. भारत की दिव्यांगता-शिक्षा नीति-शृंखला क्या वचन देती व कक्षाओं में वास्तव में क्या होता, इसका अंतर परखने वाला शोध कहलाता है:

    1. कार्यान्वयन-अंतराल अध्ययन
    2. शिक्षक-अभिवृत्ति अध्ययन
    3. एकल विद्यालय का नृजातिविज्ञान
    4. समावेशन-में-प्रौद्योगिकी शोध
    उत्तर देखें

    उत्तर: A — कार्यान्वयन-अंतराल अध्ययन

    कार्यान्वयन-अंतराल अध्ययन विशेष रूप से नीति-वचन की कक्षा-यथार्थ से तुलना करता, इकाई 5 की कार्यान्वयन-अध्ययन विधि समावेशन पर लागू। शेष तीन इस अध्याय में पृथक शोध-प्रवृत्ति श्रेणियाँ नामित, हर एक भिन्न केंद्रण सहित।
  8. व्हीलचेयर-प्रयोक्ता रैंप वाले विद्यालय में न्यून सहभागिता-प्रतिबंध पर समान-अशक्तता परिदृश्य में केवल सीढ़ियों वाले विद्यालय में गंभीर सहभागिता-प्रतिबंध अनुभवती है। यह ICF मॉडल की किस केंद्रीय अंतर्दृष्टि को दर्शाता है?

    1. अशक्तता सदा सीधे विकलांगता-स्तर तय करती
    2. सहभागिता-प्रतिबंध अशक्तता व पर्यावरण से संयुक्त रूप से उत्पन्न, अकेली अशक्तता से नहीं
    3. समायोजन मिलते ही क्रिया-सीमा समाप्त हो जाती
    4. बेंचमार्क दिव्यांगता-स्थिति पर्यावरण से बदलती
    उत्तर देखें

    उत्तर: B — सहभागिता-प्रतिबंध अशक्तता व पर्यावरण से संयुक्त रूप से उत्पन्न, अकेली अशक्तता से नहीं

    समान अशक्तता पर्यावरण-सुगम्यता अनुसार बहुत भिन्न सहभागिता-प्रतिबंध उत्पन्न करती, ठीक ICF के आधार वाली सामाजिक-मॉडल अंतर्दृष्टि। क्रिया-सीमा (चलने में कठिनाई) दोनों भवनों में अपरिवर्तित रहती; बेंचमार्क दिव्यांगता-स्थिति स्थिर वैधिक/चिकित्सीय सीमा, जिसे पर्यावरण नहीं बदलता।